|
ستایش همگانی
پروردگارا
تویی پرورنده و تویی نگهبان، نداری آغاز و انجام،
نداری همتا و نه مانند. بیرون از تصور و قیاسی و فهم
ما نارسا به شناخت تو.
تویی بی رنگ و بی
بیان، بی شکل و بی نشان و برتر از وهم و گمان.
تویی نامحدود و
بیکران، نیستی ناپذیر جاویدان، ماورای تصور و گمان.
تویی بخش ناشدنی و
تویی نادیدنی مگر بدیده ی دل باطنی.
تویی که همیشه
بوده ای، همیشه هستی و همیشه خواهی بود.
تویی در همه جا و
در همه چیز و تویی آنسوی همه جا و همه چیز.
تویی در آسمانها و
در ژرف دریاها، تویی آشکارا و نهان در همه ی طبقات و
هم آنسوی طبقات.
تویی در عالم سه
گانه و هم بالاتر از عالم سه گانه.
تویی بی نیاز و
برتر از توانایی ادراک.
تویی آفریدگار،
خداوند خداوندان و دانای رازهای نهان، از دیدگان پنهان
و در دلها عیان.
تویی توانای کل و
در همه حال و همه جا حاضر و ناظر.
تویی دانش بیکران،
نیروی بیکران و سرور بیکران.
تویی دریای معرفت
و دانای مطلق و دانش بیکران. دانایی از گذشته و حال و
آینده.
تویی خود دانش و
سرچشمه معرفت و تویی بخشاینده ی کل، سرور کاینات و
خیرخواه جاودان.
تویی جان جانان و
دارای صفات جاودان، تویی با نشان و بی نشان.
تویی ذات سه گانه؛
راستی، معرفت و سرور.
تویی سرچشمه حقیقت
و اقیانوس مهر و محبت.
تویی یگانه قدیم و
برترین برتر.
تویی پربهو،
پرمشور، تویی آنسوی خدا بلکه آنسوتر.
تویی پربرهما،
الله، الهی، یزدان، اهورامزدا، خداوندگار محبوب. نامت
ایزد و تنها تویی شایسته پرستش.
|