اساساً عشق مُسریست: آنان که فاقد آن هستند آن را از آنهایی که دچار آن هستند وا می گیرند.

آنان که عشق را از سایرین وا گرفته اند نمی توانند در مقابل این دریافت از ابراز عکس العمل خودداری کنند و این خود طبیعت عشق است. عشق حقیقی غیر قابل شکست و مقاومت ناپذیر است. عشق، وسعت و انتشار خویش را تا بحدی خواهد رساند که لاجرم هرکه را در بر می گیرد منقلب و دگرگون می سازد.