شما باید رنج و عذاب جسمانی و فکری را همچون هدایای خدا بدانید. آنها بما درس می دهند که زودگذر، پوچ و ابدی دارای ارزشی فطری می باشد.

    وقتی بلا و مصیبت و بدبختی به جانب شما روی می آورد دلسرد و شوکه نشوید. خدا را شکر کنید که بدینسان فرصتی به شما داده تا تحمل و صبر بدست آورید. آنها که قدرت تحمل بلا و مصیبت را بدست آورده اند به آسانی می توانند وارد راه روحانی بشوند.

    از عذاب نهراسید و کسی را بخاطر آن سرزنش نکنید. طبق قانونی که بر جهان حکمفرماست تمام عذابها کوشش عشق شماست برای کنار زدن حجاب از روی

 هستی حقیقی شما.در مقایسه با خوشحالی بیکرانی که با نیل به « حالت من خدا هستم » تجربه می کنید تمام رنج و عذابی را که پشت سر می گذارید عملا هیچ است.