چرا شما نباید خوشحال باشید؟ چه لزومی دارد که شما در پنجه های غم اسیر باشید؟ اسارت چیزی خود ساخته است. اگر واقعا طالب آزادی هستید می توانید برآن فائق شوید. شما خود مانع آزادی خویش می باشید و فقط آرزوی آزادی را داشتن کافی نیست. آنچه را که می اندیشید یا می گویید مهم نیست بلکه آنچه را که صمیمانه در درون خود احساس می کنید مهم می باشد. اگر خدا را می خواهید باید فقط خدا  را بخواهید.

اگر بخواهید حقیقت را تجربه کنید دسترسی به خدا امکان پذیر می گردد. و بهای آن چیست؟ هستی مجزای شما. وقتی تمام کذب و مجاز را تسلیم نمودید وارث حقیقت می شوید که این حقیقت، وجود خود شماست.

من می خواهم همه شما خوشحال باشید. من به شما می گویم، تحت تمام شرایط رویایی خوشحال باشید. وقتی که شما مرا دوست ندارید من خوشحال نیستم. اگر شما آرامش یک دریای منجمد را داشته باشید مرا خواهید شناخت.