|
بزور نمی توان عشق را
بدست آورد. هیچ مقدار از توبه، مراقبه، دعا و
غیره نمی تواند هدیه عشق را به شما بدهد. وقتی
این هدیه از جانب خدا نازل گشت تمامی حجابهای
سانسکاراها ( کشته اعمال ) را می سوزاند.
اگر روحی را دوست بدارید مانند این است
که زندگی او را به زندگی خویش افزوده اید.
بدینسان زندگانی شما وسعت می یابد و شما در دو
مرکز خواهید زیست. اگر تمام دنیا را دوست
بدارید در تمام دنیا خواهید زیست.
همان طور که خود و وابستگان خود را
دوست دارد دیگران را نیز دوست بدارید.
سعادتمند کسانی هستند که عشقشان بوسیله بلاها
امتحان شود. عشق ایجاب می کند که عاشق خودرا
فدای معشوق نماید.
|